Elbette koşulsuz atama yeterli değil bugün. Çünkü kadrolu öğretmenlerin de güvencesizleştirilmesi bir taraftan yakıcı bir şekilde hissettiriyor kendisini. Bizler de bir senedir kadrolu atama talebinin yanına güvenceli çalışma talebini de ekledik. Bunun koşulunun da ücretli öğretmenliğin kaldırılmasına bağlı olduğunu söylüyoruz.

Şimdi ise, geçen sene Şubat ayında başlayan “Ücretli Öğretmenlik Kaldırılsın!” kampanyamız var. 4 Ağustos’ta da Ankara’da bir miting gerçekleştirdik. Bunun dışında illerde ücretli öğretmenlik kaldırılsın diye standlar açılarak imza toplanıyor.

Pekçok ilde 24 Kasım Öğretmenler Günü’ne eylem hazırlıkları yapılıyor. Böylece taleplerimizi bir kez daha alanlarda duyurmuş olacağız.

D. S: Ben yaklaşık 3-4 senedir dersanede çalışıyorum. Sigortasız bir şekilde çalışıyorum. En belirgin güvencesizlik hali olarak dersanelerde sigortasız çalıştırma hakim. Dolayısıyla benim en yakıcı hissettiğim konu bu. Artık maddi ölçüsü dışında bir sağlık probleminiz olduğu zaman hastaneye gidemiyorsunuz. Hastaneye gidebilmeniz için ya evli olmanız ya da babanıza bağımlı olmanız gerekiyor.

Bunun dışında emeklilik bir hayal bu şartlar altında. 8 senedir çalışıyorum toplamda 500 gün pirimim yatmış. Dolayısıyla çok az bir miktar.

Bunların yanında her sene dersane aramak zorunda kalıyoruz. İşverenin taleplerini kabul etmediğimiz, oun vadettiği çalışma koşullarına uymadığımız durumda ve yeni talepler öne sürdüğümüz zaman mutlaka kapı gösteriliyor. Bu durumda diğer dersanelerde iş aramak zorunda kalıyoruz.

Her sene elimizde CV kapı kapı dolaşmak zorunda kalıyoruz. Bu hayatımıza dair ciddi bir belirsizlik de oluşturuyor.

Aslında çoğu dersane öğretmeni kendisini nasıl olsa atanırım düşüncesiyle geçici olarak görüyor ama ben yıllarca güvencesiz çalıştığım için artık kendimi geçici de göremiyorum. Bu nedenle işsiz öğretmenlerin güvenceli çalışma hakkını elde etmenin yanında dersanelerde çalışan öğretmenlerin sorunlarını gören bir yerden bir mücadele hattının kurulması gerektiğini düşünüyorum. Ben kişisel olarak bu alanda da mücadele veriyorum. Dersane öğretmenleri işçi statüsünde sayıldıkları için işçi sendikalarına üye olabiliyorlar. Bundan dolayı benim bir sendikalaşma sürecim var. Sosyal-İş sendikasında örgütleniyorum. Dersane öğretmenlerinin örgütlenmesi için de mücadele veriyorum.

D. S: İşin aslı sadece kamu emekçilerini ilgilendiren yasa -Devlet Personel Rejimi Yasası- ama bir taraftan geçtiğimiz günlerde işçi sendikalarını ilgilendiren sendika yasası da çıktı. Ben bu iki yasayı aynı kefeye koyuyorum. Yani yeni bir dönem başlıyor. Bu yeni dönemde güvencesiz çalıştırılanların sayısı gitgide artıyor. Bir de gitgide daralan, kendisi kısmen daha göreceli güvencesi olan bir kesim var. 600-700 bin üyesi olan bir kamu sendikası var. KESK’ten bahsediyoruz. Hala sokak gücü çok iyi, bir eylem çağrısıyla onbinleri sokağa dökebilecek kadar güçlü olan bir örgüt. Dolayısıyla bu gücünü kullanması gerekiyor. Yani çıkan yasaya karşı mücadelesini sadece kendi kadrosunu kaybetmek üzerinden kurarsa elinden alınan hakkı kaybetmek üzerinden mücadele edeceği için yetersiz kalacaktır. Bir kere bu mücadeleyi kurarken, zaten devletin kendisinin bizi ayırmak için yaptığı güvenceli, güvencesiz ayrımını kendisi yapmadan, biz bu yasayı istemiyoruz diyerek belki bir toplusözleşmeyi sokakta önünde koyan bir mücadele hattı çizmelidir.

Bir taraftan cemaat dersanelerinin ciddi anlamda sermaye birikimleri oluştu. Ciddi bir yoğunlaşma var, bu sermayeyi akıtabilecekleri alan arıyorlar. Dolayısıyla daha fazla dersane açamazlar, özel okul olmaları gerekiyor. Bunun için de devletin onlara birtakım desteklerde bulunması gerekiyor. Araştırmalar yapılıyor, dersane patronları kendi durdukları yerden yüzde 6.6’sı özel okula çevrilebilir diye karşı çıkıyor. Onların da karşı çıktıkları yer elbette dersaneleri özel okula çevirin ama bize de destek olun noktasında. Zaten AKP Hükümeti şunu görüyor. İrili ufaklı pekçok dersane var. Bunların kapatılacağını öngörüyordur. Daha büyük sermayeli, daha büyük ve kendi yandaşı olan dersaneleri özel okula çevirecek.

Bu yarattıkları belirsizlik, kaos ortamının asıl dersane öğretmenlerini nasıl etkilediği önemli. Bir taraftan Başbakan çıkıp dersaneleri kapatacağız diyor, diğer taraftan dersane patronları şöyle yapmayın böyle yapın diyor. Yukarda filler tepişiyor, aşağıda çimenler eziliyor durumu var. Öğretmenler nerede, nasıl çalışacak, ne kadar sonra dersaneler kapatılacak. Dersanelerde de zaten kapanacağız diye çalışma koşullarında geriye gidiş var. Dersanelerin özel okul açabilmek için sermayelerini büyütmesi gerekiyor. Bu durumda ilk yapacakları öğretmenlerin ücretlerini düşürmek olacaktır.

D. S: Ben bu yasayı eğitimde yıkım programı olarak tanımlıyorum. Çünkü uzun yıllardır aldıkları kayıt parasını, katkı parasını daha organize, sistematik olarak piyasaya açtılar. Bir taraftan piyasalaştırma sürecinin bir parçasıyken diğer taraftan bir güvencesizleştirme sürecinin parçası. Bakın 4+4+4 Yasası çıktı 70 bin norm kadro fazlası öğretmen oluştu.

D. S: Yeni bir yurttaş profili yaratılmak isteniyor. Bu eğitim sistemi ile yaratılmak istenen, ‘vur ağzından lokmayı al’ halinde sorgulamayan, eleştirmeyen tamamen biat kültürüyle yetiştirilmiş, cinsiyetçi, piyasacı, bireyci bir insan tipi!.. Buna velisi, öğretmeni, öğrencisi hep birlikte karşı çıkması gerekiyor.

D. S: AYÖP olarak, eğitimin daha nitelikli olması için eğitime daha fazla bütçe ayrılmasını, sınıfların kalabalık değil en fazla 24-30 kişilik olmasını istiyoruz, yeni okulların açılmasını istiyoruz.

D. S: Mücadele etmek çok önemli. Yani ataması yapılmayan işsiz öğretmenlere, dersanede ve ücretli çalışan güvencesiz bütün öğretmenlere illerinde mücadele yürüten insanlarla temas etmelerini ve güvencesizliğe karşı mücadele etmeleri çağrısı yapıyorum.

D. S: Ben teşekkür ederim.